juni 30th, 2009
Curacao, Ja en daar liggen we dan op het Spaanse Water van één van de Nederlandse koloniën. Wie had dat ooit gedacht toen ik hier 10 jaar geleden met Marleen was viel het mij een beetje tegen die Carieb. Daar had ik op dat moment wel een ander denkbeeld bij dan nu. Er is veel veranderd in het voordeel. Het ziet er beter onderhouden uit dan toen, de bevolking is aardiger, maar ja criminaliteit was er toen en is er ook nu nog. Gelukkig hoofdzakelijk in het drugs circuit.
We genieten van alles wat er hier weer te koop is. Gewoon een Albert Heyn met Nederlandse producten of een bakker met lekker Nederlands volkorenbrood. Goed brood dus niet met een bak suiker er in zoals in Amerika of van een soort kartonachtigheid zoals in de rest van de Carieb. In het Nederlands je boodschappen kunnen doen of praatje met een lokaal in je eigen taal, niet naar woorden te hoeven zoeken maar deze gewoon voorhanden te hebben. Ook dat is heerlijk
We liggen voor het merendeel tussen Hollandse boten waar we twee keer per week een happy hour mee hebben bij de lokale zeilclub. Erg gezellig net een grote familie en allemaal voor het hurricane seizoen hier. Wat ook geweldig is, we hebben een auto ter beschikking van vrienden van ons. Wat een luxe! Overal naar toe kunnen rijden, het eiland bekijken, naar de winkel zonder op een bus te moeten wachten, gewoon instappen en wegwezen. Even zo goed is het een luxe oplossing dat je elke dag wel met een busje van een supermarkt op gehaald wordt bij een van de dingydokjes en met je boodschappen ook weer terug gebracht wordt.
En wat te denken van een avondje met Candy Dulfer een live concert, met heerlijk eten en lekker swingen. Het kan niet op, of toch wel? Er wachten al weer klussen.. Bij ons aan boord en bij de buur schepen ach het houdt ons van de straat en uit de kroeg. Zo hebben we de buiskap en de zijkanten van de bimini voorzien van een zonwerend doek waar je een beetje door heen kunt kijken, zodat we ons minder opgesloten voelen en toch uit de zon kunnen zitten. Ook hebben we de grote luiken voorzien van windvangers, die we in geval van een regenbui zo kunnen zetten dat de luiken open kunnen blijven. In de Dominicaanse republiek hadden we al ervaren dat een gesloten boot bij 30 graden en regen geen pretje is. Verder hebben we een losse naad in de fok gerepareerd. Deze klussen waren goed te doen, omdat we een extra zware naaimachine konden lenen van onze achterbuurman. Op dit moment is Joop bezig de slangen van de wc in te korten, zodat ons persoonlijk afval geen meters hoeft te reizen voor het in open water komt. Moet toch schelen in de stank denken we, evenals het verhelpen van een lekke pakking in de toiletpot. De motorolie en filters zijn vervangen. We hebben het bed voorzien van een extra hoes om ons zweetvocht van de nacht op te vangen. Enfin u leest het; werk genoeg. Van onze to do list zijn er nu zeven klussen afgeschreven en er staan nog zeker twintig op. Ondertussen zijn we allebei bij de tandarts geweest. Ik had weer een wortelkanaal ontsteking en Albertien had een stuk kies van een vulling af gebeten. Morgen komt Albertien haar zus Liesbeth met partner Hans en dochter Marleen aan boord, dan hebben we weer een gezellig vol bootje. Maar eerst koken we vanavond voor twee stellen, die graag over onze ervaringen in Cuba en de Verenigde Staten willen horen.
Maandag 29 juni Albertien haar familie is aangekomen, gezellig met meer mensen aan boord weer eens nieuwe verhalen horen en wat meekrijgen van het leven in Nederland .
http://picasaweb.google.com/syzeezot
voor de laatste foto’s ga; naar Havana en vanaf 20 juni de Dominicaanse republiek onderaan de foto collectie.