202007 retour tocht van de Algarve naar Terschelling.

oktober 6th, 2020

Retour tocht van de Algarve naar de Terschelling.

7 juli 2020

Door alle Corona perikelen gaan we van uit de Algarve weer naar Terschelling. Onzekerheid voor de toekomst met eventuele lockdowns is voor ons een reden om terug te varen naar Terschelling. Dan hebben we de boot weer bij huis en kunnen we daar rondvaren, dat is wel zo rustig. Wanneer er rust komt op het corona front zien we in de toekomst wel wat we gaan doen.

Als we na een rustige vliegtocht met mondkapjes op, in Portugal aankomen op het vliegveld in Faro, is het er erg rustig. Het toerisme komt maar langzaam op gang nu de grenzen weer open zijn.

Wij pakken een taxi die ons naar de werf brengt. De warmte sloeg ons al tegemoet op de luchthaven dat is wel even wennen; 30 graden. Als we aan boord stappen zien we dat de boot er goed uit ziet. Wel wat stoffig. Ook binnen ziet alles er goed uit. Het is alleen bloedheet 36! graden in de boot. Dat wordt wel even wennen voor vannacht temeer daar er ook geen spat wind is, dus koelkast en ventilatoren aan in de hoop dat het wat koeler wordt. Albertien klaagt over een heftige diesellucht aan boord. Voor mij is dat lastig te volgen, want ik vind diesel niet stinken.

Het is een nacht van wakker liggen en puffen van het zweet. Wat is het warm aan boord! Als we de volgende morgen duf opstaan en willen ontbijten zien we dat de accu’s bijna plat gaan 10.5 volt, dat is niet goed. We sluiten snel de walstroom aan, zodat de accu’s bij geladen worden.

Als ik dan later de accu’s nameet, lijken deze zich al hersteld te hebben, maar de vraag blijft zijn de accu’s nu kapot of is er een andere oorzaak. Dit gaan we later uitzoeken. Eerst de boot inrichten en in orde brengen. Daarna ben ik aan het schuren gegaan met de witte biezen om de boot die had ik vorig najaar al behandeld maar het was toen te warm voor de grondverf, zodat er allemaal bobbeltjes op gekomen waren. Nou dan heb je wat te schuren met het handje, geen machine aan boord, een hele klus bij 30 graden. Maar het is gelukt aan het eind van de dag is het klaar en ik kapot. Albertien maakt ondertussen de boot her en der schoon. We hebben nog wel de trouwjurk van Zeezot ( dit is een groot wit kleed over de boot) voor de  broodnodige koelte opgehangen. Dat helpt een beetje.

Volgende morgen eerst de accu’s controleren na een nacht zonder opladen 12.6 volt dat voelt goed dus niet de accu’s zijn de oorzaak maar iets anders. Als ik dat verder onderzoek, kom ik bij geoxideerde kabelschoenen aan de shunt van de accumonitor. Deze schoongemaakt en ook dat is weer onder controle. Nu maar verder met het schilderen op anders wordt het al weer te heet. De biezen afgelakt daarna aan het onderwater schip begonnen. In de middag is er geen schaduw meer, dat is veel te heet. We gaan andere dingen aanpakken, zoals boodschappen halen.

Inmiddels donderdag weer vroeg uit de veren en verder met schilderen van de romp. Ook vandaag wordt het weer bloedheet. Gelukkig hoef ik na vanmorgen alleen nog de onderkant.  Dan moet de boot eerst in de takels hangen anders kan ik er niet bij, dat doen we morgen. Albertien fietst diverse malen op en neer naar de winkels om de voorraad op peil te brengen.

Vrijdag kunnen we vroeg in de takels en dan na de siësta of zelfs er voor al in het water. Dat is beter dan het oorspronkelijke plan om er pas op maandag in te gaan.  Met deze warmte wil je het liefste drijven! Wanneer de boot omhoog is en ik aan de slag wil ziet dat er iets  lekt en nog wel dieselolie Hoe kan dat??? Als ik het plekje bekijk, zit er een klein gaatje midden in het vlak onder de watertanks. Dat is niet best en er lekt ook nog diesel uit, terwijl daar geen diesel tanks of slangen zitten. Als we het nader onderzoeken blijkt het kraantje van de dieseltank te lekken af en toe een drupje maar als dat de hele winter heeft gedrupt wordt het al gauw een paar liter.  Vandaar de diesellucht in de boot! Dit is snel genoeg te herstellen. Het zijn de wartels die los geraakt zijn door het trillen van de motor.

Alleen blijft de vraag; hoe komt dat gaatje daar? Het zit onder watertanks die ik net met 300 liter water gevuld heb. Dat is niet handig en als ik dan van onderaf voel en merk ik dat het gaatje recht onder een spant zit. We hebben er vijftien jaar geleden een nieuwe bodem plaat in gelast de oude was beschadigd door elektrolyse. Ik vermoed dat er een vuiltje in de las gezeten heeft en nu met extreme temperaturen op de werf van boven de 30 graden door krimpen en uitzetten er uit gedrukt is. Wat nu? Hoe los ik het op? Vanaf de bovenkant kan ik er niet bij , dan moeten eerst de watertanks er uit en het zit onder een spant. Alternatief van onder af een gat boren in het spant, daar schroefdraad in te tappen en dan er een aluminium schroef in draaien. Die schroeven had ik al bij mij   voor probleem gevallen, nu hebben we zo een geval. Bout met teflon tape en een fiber ring er in gedraaid ook nog rondom afgesmeerd met polymere kit, hier moeten we wel mee thuis kunnen komen.

Om 15.00 uur gaat de boot te water. Altijd weer spannend na zo’n reparatie en met  nieuwe schroefaslagers. Wanneer we er in liggen, ga ik de boel inspecteren en zie tot mijn schrik water vermengd met dieselolie door de bilge sijpelen. Niet veel, maar het gaat steeds door. Dat is balen! Zou die bout toch lekken? Ik kan het mij niet voorstellen, maar waar komt het water dan vandaan. Wij deppen met keuken papier en hebben er een hele rol doorgedraaid. Het is wel helder en als we het proeven of het zout of zoet proeven we alleen maar diesel. Bah!

Dan bedenk me ineens dat ik tijdens het spoelen de leidingen met chloorwater tegen salmonella erg geknoeid heb toen ik het koolstoffilter uit de leiding heb gehaald, dat water is in de bilge gelopen en komt er nu vermengd met diesel uit. Gelukkig is de romp dicht! Nu kunnen we opgelucht adem halen, wat zijn we blij.

We varen naar een ankerplaats in de grote slenk, die richting Faro loopt en gaan daar de boot verder vaarklaar maken. Eerst maar de bijboot oppompen want we moeten nog benzine halen voor het motortje. Als de bijboot op gepompt is laten we hem te water, hangen de motor er achter om te testen.  Bij het draaien van de motor breekt de hendel er af.  De motor zat vast geoxideerd in zijn houder. Tja acht maanden stil gestaan in de brandende zon. Domme pech, later weer gerepareerd.

Zeilen aanslaan. Bij het aanslaan trek ik een lijn uit de giek, waar ik normaal een knoop in leg om te voorkomen dat hij er uit kan slippen. Helaas van de vier één vergeten en die trek ik er uit. Balen hoe krijg ik die er weer in. In de mast geklommen giek rechtop langs de mast gezet touwtje er door laten zakken daar de reeflijn  aan genaaid, die er vervolgens doorgetrokken, daarna de giek weer gemonteerd en de zeilen aangeslagen. Een halve dag verder nu kunnen we naar Culatra  zeilen om daar voor het zandeiland te ankeren.

We zeilen er mooi heen. Het gaat heel relaxt al zeilend ankeren we voor Culatra ruimen de boel op en we liggen. Tot we er achter komen dat we aan het krabben zijn. Anker op en opnieuw ankeren nu liggen goed vast. Later op de avond naar bed en lekker slapen. Ja tot om 3uur ‘s nachts het ankeralarm af gaat. We krabben geeft het alarm aan, dat is balen! Dus de motor starten anker omhoog, het zit muurvast,  toch maar er uit en opnieuw ankeren. Een half uur later weer naar bed maar een uur later weer ankeralarm. Wij er uit, niets te zien, we liggen goed tussen de andere schepen. Het alarm geeft wel aan dat we krabben en toch liggen we doodstil tussen de andere schepen. De GPS heeft zeker last van het Corona virus. De rest van de nacht goed geslapen.

De volgende dag naar de wal het eiland bezocht, koffie gedronken, bij een lokale tent brood gescoord en weer naar de boot voor verdere klussen. Wit plakplastiek op de ramen tegen de zon gemaakt, anders wordt het te heet in de boot. De mast in om de windmeter te smeren, want de lagers waren verdroogd. Langzamerhand komt alles op de rit. Aan het begin van de avond gaat Jaap met de Bull bij ons in de buurt voor anker. Net op tijd om aan te schuiven bij de avondmaaltijd.

Ja na al dat geklus eindelijk eens lekker uitgeslapen, rustig wakker worden, ontbijten en dan het eiland op nu om lekker naar het strand te wandelen. Alleen is het hier hoog seizoen en wij waren hier nooit in het hoog seizoen, dus het is druk, erg druk. Bovendien lopen de mensen in drommen naar het strand zonder mondkapjes over een smal plankenpad, toch maar een beetje uitkijken. Later nog even geluncht bij restaurantje, heerlijk zeebaars a la ‘butterfly’ gegeten. Getrakteerd door Jaap, erg aardig van hem.

Woensdag; we willen vandaag in kopen doen in Alhão. Daar heen gevaren willen we afmeren in de gemeente haven. Het ligt er niet comfortabel maar voor een paar uur kan het wel. Op het moment dat we aan de steiger afmeren komt er een opgewonden mannetje aan gelopen. We mogen er niet afmeren, want de gemeente haven is aan een particulier verkocht. Daarom mag er niet meer afgemeerd worden, hij wordt eerst verbouwd en dan kan het weer, maar daar hebben wij nu niets aan.

De jachthaven ernaast lijkt vol en is bovendien erg duur. Wat nu te doen?  We overleggen, laten we maar naar Faro varen, dan kunnen we daar ankeren en met bijboot naar de wal varen. Zo kunnen we makkelijk inkopen doen bij grote supermarkten.

Zogezegd zo gedaan. We varen naar Faro op de genua, dat gaat heerlijk relaxt en ankeren voor Faro. Het is inmiddels midden op de dag en bloedheet. Albertien zegt; ik ga nu geen boodschappen doen veel te warm. Ik zeg; ik ga wel even de was doen in een wasserette. Bijboot overboord en op weg. Het is aan de wal nog wel een eindje lopen. Bij de wasserette aangekomen is er geen mens en het is bloedheet binnen. Ik doe de was in de machine  en ga dan zitten om een puzzeltje maken. Ik word bijna vloeibaar in de warmte. Pffft, wat is het heet hier, en ik ga maar in de deur ingang zitten, daar blaast een koeltje.

Later weer terug naar de boot nog even langs de supermarkt voor brood en dan natuurlijk een ijsje scoren. Wel een heel gezeul met die tassen vol was, maar het is gelukt. De boodschappen halen we de volgende ochtend wel, dan is het nog koel.

Als we de boodschappen binnen hebben, ankerop en dan op de motor naar Culatra  met tegenwind en een lekker fris een windje over dek. Daar weer geankerd wat de eerste keer misging, anker krabt mede omdat er veel zeegras op de bodem staat,  opnieuw ankeren en dan zit het goed vast.

Vandaag zes uur uit bed niet omdat het moet maar ik ben gaar van het liggen op bed. Bovendien willen we met de ferry naar de wal om boodschappen en rond te kijken in  Alhão en dan hebben we een uitje, zogezegd zo gedaan. Het is wel bloedheet in de stad. En natuurlijk met een mondkapje op de boot met gelukkig wel vaarwind. Terug aan boord van Zeezot  maar even zwemmen voor de afkoeling.

19 juli  vandaag vroeg een strandwandeling gemaakt dat is dan nog te doen, want later wordt het te heet en te druk op het strand. Terug in het dorpje weer uit lunchen geweest met een heerlijk gebakken visje.  Daarna terug naar de boot nog wat geklust. Gelukkig is er altijd wel wat te doen.

Weer een hete dag, dus wij gaan zeilen op zee. Gewoon een eind de zee op om alles uit te proberen en een verzetje te hebben. We zeilen met een zwakke wind de doorgang naar zee door. Er  lijkt buiten een mooi windje te staan maar eenmaal op zee is hij weg. Kennelijk is er een windje wat ontstaat boven de kust, terwijl het op zee windstil is. We proberen nog even langs de kust te zeilen en ook dat wordt hem niet.

Terug naar binnen dan gaan we voor een strandje voor anker en kan ik de watermaker weer in het werk proberen te stellen. Hij heeft een paar jaar stil gestaan. Vorige jaar heb ik hem nog uitgebreid onder handen gehad maar niet gebruikt. Nu weer opgestart en het gaat prima! In een paar uur ruim 40 liter lekker drinkwater uit zeewater gemaakt op de zonnecellen. Ik  ben weer helemaal tevreden. Ook nog een door Albertien ontdekte lekkage van de douchekraan verholpen. Later weer naar de ankerplek bij Culatra.

We gaan vanavond op het een oud Nederlands bruine vloot schip,  Buena Bonda, een driemaster, pizza eten. Iedereen op de ankerplaats mag er aan boord komen. Er wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd en je moet je eigen drinken mee nemen. We krijgen een rondleiding op het schip dat vanuit Zwitserland met gedetineerde jongeren in de Caribe gevaren heeft. Er is wel een hoop achterstallig onderhoud waar een enthousiaste man plusminus 35 jaar oud zich met verve aan wijt. Hij is inmiddels ook de eigenaar van het schip en geeft heel zijn ziel en zaligheid aan het schip. Gelukkig heeft hij wel een paar vrijwilligers die hem helpen.

Het wordt een reuze gezellige avond aan boord van het schip met heerlijke pizza’s. Het enige wat lastig was, is afstand te houden in verband met Corona. De jongeren onder ons vermaken zich prima door aan een lang touw dat aan een van de ra’s is vastgemaakt naar buiten te slingeren en dan in het water te vallen. Het enige nadeel is dat onze bijboot daar naast ligt en die wordt zeiknat van het zeewater, maar dat mag de pret niet drukken.

Het was wel een bloedhete dag vandaag 35 graden aan boord. Gelukkig stak er tijdens de pizzamaaltijd een lekker windje op dat voor verkoeling zorgde.  Die nacht we liggen lekker op bed als de wind als om 1 uur de wind flink aan haalt. Albertien is er dan altijd als eerste uit, ik denk meestal dat het wel mee zal vallen. Het wordt zelfs een halve storm met over de dertig knopen wind. Er gaan die nacht ook verscheidene schepen van hun anker. Zo ook onze voor buurman. Alleen het schip is onbemand en komt recht op ons af. Dat is balen, wat te doen?? We wachten nog even af en zien dat het anker weer pakt zo’n 10 meter voor ons. Hmmm, dat maakt extra spannend de wind is nog toegenomen en om dan te her ankeren is niet leuk. Ik geef Zeezot meer ketting zodat we vrij van de opdringer kunnen blijven en we houden wacht tot om 4 uur de wind gaat liggen. Zo nu kunnen wij ook rustig gaan slapen.

Even bijslapen, vanmorgen laat op. Dan op naar het eiland, zo langzamerhand krijgen we ook een vakantie gevoel. Het gevoel van onrust zakt er uit. We hoeven niets en zolang de wind in de verkeerde hoek zit, hoeven wij geen haast te maken. We liggen hier goed en vermaken ons wel.

Normaal zouden we langs de zuidkust op en neer varen. Alleen het probleem is, er is geen wind en bij de havenplaatsen is het bloedheet, over de 30 graden. Dan lig je in het waddengebied van Culatra een stuk luchtiger met meestal een zuchtje wind.

We hebben vandaag een uitgebreide strand wandeling gemaakt. Het was heerlijk even door de zee te slenteren en op het strand te zitten kijken later weer terug naar het dorpje en naar de boot.

De volgende dag gaan we wandelen aan de binnenkant van het eiland waar alle lokale vissers hun spullen hebben slingeren. Het is wel een gezellig troep en nog even een bakje koffie gedronken bij een lokaal tentje midden in het dorp. Leuk om het gedoe om ons heen gade te slaan.

Donderdag 23 juli ’20

We gaan vandaag weer met de ferry naar Alhão om boodschappen in te slaan en gewoon wat te doen te hebben. Nou dat lukt allemaal prima, we scharrelen wat rond kopen wat groentes en andere dingen bij de supermarkten. Drinken koffie gaan daarna terug met de ferry naar het eiland.

Op de boot aan gekomen gaan we gelijk verkassen, want we willen de watermaker gebruiken maar dan wel in helder water. En tevens kleren wassen is ook wel weer nodig door het zweten wordt alles gauw vies. En als de was droog is, gaan we terug naar onze ankerplaats tussen de andere schepen.

Vandaag maar bijtijds opstaan, want het wordt een hete dag. We gaan wandelen naar het strand nu het nog een beetje koel is. Er is geen spat wind maar die komt in de loop van de dag wel. We maken een mooie wandeling. Het is ook lekker om de benen even te strekken. Als we terug lopen wordt het al weer druk op het strand ook in  het dorpje begint de boel al weer te leven. Eenmaal aan boord ga ik nog even bij Jaap van de Bull langs. Daar komt vandaag een monteur om naar de motor te kijken, want hij heeft rare lekkages en wij kunnen de oorzaak niet vinden.

Zaterdag uitgeslapen, dat moet af en toe, een heerlijk rustige nacht gehad. Gisteren avond is Ali aan boord gekomen bij de Bull. We gaan later met ze koffie drinken op het eiland dan kunnen we weer bijkletsen. Het is een gezellige boel, er is weer een hoop te bepraten. Het is al middag als we weer aan boord komen. Rustige middag gehad.

De zondag is nog maar net begonnen als om 1 uur ’s nachts de wind aanhaalt. Albertien gaat door de onrust weer uit bed en ziet dat ons anker krabt. Even later graaft het anker zich weer in. Het blijft nog een paar uur onrustig en dan keert de rust weer.

’s Morgens willen we al vroeg een wandeling maken als we om 7 uur opstaan zegt Albertien het is me al te heet ik loop nu al te zweten en om dan nog een lange wandeling te maken lijkt me niet goed. Na het ontbijt ga ik toch maar op pad naar het strand fotocamera mee dan kan ik wat plaatjes schieten en even de benen strekken.

27 juli Maandag varen we naar Lagos samen met de Bull. Zij moeten daar de haven in om motor problemen op te lossen. Wij om lekker te liggen voor we naar boven varen we hebben een mooie tocht naar Lagos om 7 uur vertrokken eerst nog geen wind. Voorbij Albufeira krijgen we een mooie wind en kunnen zeilen tot Lagos waar we om 15.00 uur aankomen. We varen op naar de brug voor de jachthaven meren af om ons te melden en nog even de dieseltank vol te gooien. Onderweg hadden we de watermaker al gedraaid en ook de watertanks zijn al vol. We gaan de haven in hebben een gezellige avond met elkaar, helemaal top.

Vanmorgen een beetje duf (waarvan?) wakker geworden, ontbijten en dan check nog even de bilge voor eventuele lekkage en zie tot mijn schrik dieselolie in de bilge staan hoe kan dat. Ik de luiken open het kraantje checken maar die is droog. Verder zoeken en nu ontdek een lek in de dieseltank dat is balen. Hoe dit aan te pakken? Ik zie het druppen uit de tank gevuld met 150 liter diesel want we verwachten nog wel even op de motor te moeten varen naar boven.

Wat is wijsheid tank leegmaken? Waar laat ik honderd vijftig liter diesel? We hebben jerrycans voor vijftig liter maar waar laat ik die andere honderd liter. Ik denk ik stempel het gaatje af met een stukje rubber  en dan haal ik Nederland wel. Zo gezegd zo gedaan het lijkt te helpen geen lekkerij meer. Dat geeft hoop, regelmatig gekeken, dit lijkt de oplossing.

Helaas de volgende dag weer lekkage! De tank moet leeg we moeten maar jerrycans kopen bij een goedkope Chinese winkel en de olie er uit zien te krijgen. Ja hoe dan? De eerste vijftig kan ik wel aftappen met een tien liter jerrycan die onder het niveau houd maar dan krijg ik een probleem. Toevallig belt Giel van catamaran Skik, die ook naar Nederland vaart en vraagt wanneer we vertrekken. Ik vertel hem mijn probleem. Hij zegt, Joop ik heb een stel jerrycans die kun je wel lenen ik moet ze even legen in mijn tank en zegt ik heb ook een pompje op de boormachine daar kun je het er zo mee uitpompen. De reddende engel wat was ik blij.

De tanks samen met Jaap in zijn snelle bijboot bij Giel opgehaald. Hij ligt op zee geankerd want zijn schip is te duur in de haven. Als we dat gedaan hebben en terug aan boord zijn dan het mangat open gemaakt en de diesel uit de tank gehaald de tank schoon gemaakt er zat wat sluts in.

Als ik hem schoon heb ontdek twee kleine corrosie plekken in de tank die verder helemaal gaaf is vermoedelijk hebben hier metaal deeltjes gelegen en die hebben daar acht maanden  in de warmte op de kant liggen rotten. Nu alles schoon is boor ik gaten in die plekken zet daar aluminium boutjes in met rubber ringen er onder en de tank is weer dicht. Een gaatje zit net in een vouw van de tank die sluit niet honderd procent maar er lekt niet meer dan een paar druppels per dag dat moet lukken om hier mee thuis te komen.

Nu dat gefikst hebben willen we de haven wel uit het is er bloedheet en kost 53 euro per dag dat tikt toch lekker aan. Dus varen we naar Alvor ook een soort wadden gebied waar je heerlijk kunt ankeren en meestal een lekker fris windje staat.

30 juli we varen naar Alvor op de genua zeilen we er rustig heen het hier op zee al heerlijk koel. We ankeren direct achter de ingang en blijven hier een nachtje liggen. Morgen gaan wel dichter bij het dorpje liggen anders is het zo ver met de bijboot naar het dorpje.

We liggen hier wel een paar dagen want het volgende weergat duurt zeker nog een week voor we verder kunnen. Bovendien is de Bull van Jaap en Alie ook nog niet klaar. Zij wachten nog op de hydrauliek pomp die gerepareerd moet worden.

Intussen ontmoeten we wel Koos van Seamotions hier, die kennen we nog van ons rondje Atlantic. Het is een gezellig weerzien. Koos ligt te wachten op een bemanningswissel om de boot naar Spanje te zeilen in de buurt van Barcelona om daar een paar jaar rond te zeilen. Nu ligt hij hier om te kite surfen.

We hebben Koos uitgenodigd om te komen eten. Hij is alleen aan boord dan is gezelschap af en toe wel leuk. Hij verteld ons ook een watermaker te hebben en daarvoor een test apparaat te hebben die mogen we lenen om ons water te testen. Nou dat doorstaat de proef met vlag en wimpel. Het water is van goede kwaliteit en dat na jaren van gebruik.

4 aug. We zijn vertrokken van Alvor naar Lagos nog even in een haven, inkopen doen, nog even wassen en bijkletsen en uit eten bij de Bull van Jaap en Ali. Zij liggen nog steeds te wachten op de reparatie van de hydrauliek pomp. Wat nog op zich laat wachten door iedere keer andere problemen. Ondertussen gaat ook de diepvriezer bij hun aan boord stuk. Net helemaal afgetopt voor de terugreis naar huis dat is balen diverse mensen buigen zich over het probleem. Inclusief ik zelf ik heb er wel een mening over maar geen apparatuur om het op te lossen.

De inhoud wordt intussen naar de diepvries van een kennis die hier woont verhuisd. Wij gaan terug naar Alvor om de volgende dag vroeg te kunnen vertrekken naar Sines. Jaap en Ali zouden mee naar Nederland varen maar eerst moet hun schip klaar zijn. Wij wachten er niet op er is een weergat dat het toestaat naar boven te varen en dat willen we niet missen. Na her en der vragen vindt Jaap een bekwame monteur die heeft de vriezer vacuum gezogen en opnieuw gevuld met gas en het probleem is opgelost.

De pomp wordt twee dagen later weer gemonteerd nu vinden ze ook nog een lek in de schroefas afdichting. Zo blijf je wel even bezig met al die grappen. Nu kunnen ook zij vertrekken maar ze moeten wachten op een nieuw weergat.

Inmiddels zijn wij vetrokken uit Alvor naar Sines ’s morgens om 3 uur ik had niet de rust om langer te slapen en wil op weg. Het is een lang stuk varen en als we te laat bij Cabo Sao Vincente aankomen kan er al een heftige wind staan vandaar mijn onrust. Het eerste stuk bijna geen wind maar in de buurt van de kaap trekt  hij flink aan 20 knopen en er recht tegen de wind in motorzeilend gaan we om de kaap heen om toch maar een beetje voortgang te houden. Zeilend alleen zou ook gaan maar dan komen in het donker aan bij Sines op zich geen probleem als het niet vergeven is van de vissers boeitjes.

We komen om 17.00 uur aan in Sines meren af in de jachthaven. Tijd voor een biertje, warme hap, een douche en vroeg op bed. Het was me het dagje wel. De volgende morgen ook weer vroeg op pad 7 uur dan is het licht. Nu willen we naar Sesimbra onder Lissabon normaal doen Cascais aan maar daar heerst Corona en we durven het niet aan te doen, bang dat ze ons op andere plaatsen zullen weigeren. Als we de haven van Sesimbra in varen kunnen de havenmeester niet bereiken, niet per marifoon of telefoon. Bovendien is de haven vol en de afmeer plaatsen belabberd.

We gaan weer naar buiten en willen voor het strand ankeren. Anker pakt niet, het voelt als een rots bodem, dus anker op. Wat nu? Ik zoek op een speciale app voor anker plaatsen of er een in de buurt is. En zowaar 1 mijl buiten het stadje is een strandje waar je voor kan ankeren en een beschutting hebt van een uitstekende rots voor de Oceaan deining. Daar naar toe gevaren en een fantastische ankerplaats gevonden. We liggen er prima. Later in de middag krijgen we valwinden van de bergen die voor onze neus staan. We liggen hier goed ondanks dat er verscheidene schepen om ons heen beginnen te krabben. We beleven er een prachtige middag en avond. En een heerlijk rustige nacht. We willen de volgende dag vroeg weg staan om 5 uur op maar het is nog pikdonker en de wind blaast hard over de berg dat wordt hem niet, we duiken weer in bed.

Later om half zeven weer eens kijken het wordt inmiddels licht en de wind is afgenomen. We kunnen op weg. Het anker zit muurvast maar we krijgen hem los. Geen wonder nadat we er de hele nacht aan hebben liggen trekken. We willen vandaag naar Peniche varen. Het wordt een lange dag. We slaan Cascais over in verband met Corona aldaar. Dus op weg naar Peniche tot aan kaap Razor gaat het redelijk al motorzeilend maar bij de kaap aangekomen begint het hard te blazen.

Er staat een verwarde zee met hoge golven en een stevige wind tegen. Motorzeilend kruisen we op om de kaap te ronden. Het gaat niet hard maar het lukt. Ik raak er wel gefrustreerd van, je wil graag op schieten en je hebt het gevoel stil te liggen. Zo’n kaap gaat dan kruipend aan je voorbij. Eenmaal voorbij de kaap wordt de zee rustiger en komt er meer gang in de boot. We kunnen ook nog een stukje zeilen en dat voelt gelijk veel beter.

Om 20.00 uur meren we af in de haven van Peniche naast een Nederlands schip dat onderweg is naar de Algarve. Zo dat was het dagje wel. We zijn flink gaar van het gebeuk tegen de wind in. We hebben ook een voordeeltje de havenmeester werkt niet op zaterdag en zondag, dus hoeven we niet af te rekenen. Overigens is het niet een haven waar je blij van wordt, vissersschepen varen dag en nacht in en uit en ze kennen alleen maar de stand van de gashendel volle kracht vooruit met giga hekgolven achter hun kont aan.

Na een redelijk rustige nacht kunnen we weer op weg. Nu een korter stuk naar Nazaré 25 mijl. Dat is goed te doen en nog bezeild ook! We weten niet wat ons overkomt. Dit is lekker rustig. De snelheid varieert wel in begin. Om de kaap staat een dikke wind. We reven zelfs nog, maar later zakt de wind er wat uit en zeilen we rustig naar Nazaré waar we om 14.00 uur aankomen. Ik denk laat ik even tanken voor we in een box gaan liggen, dan kunnen we morgen zo weg.

Als ik dan aan tanken ben spuit me de diesel om de oren! Hoe kan dat nu? De ontluchting van de dieseltank 2, de reserve tank zit verstopt, maar waardoor? In ieder geval zorgt bij het vullen dat de diesel olie een grote luchtbel in de tank maakt die er met geweld uit wil met alle gevolgen van dien spuitende en bruisende dieselolie over het schip en in de haven, wat is dat balen. Gauw lappen gepakt en de boel droog gemaakt afwasmiddel in het water gespoten, niet zo goed maar wat moet ik anders? Nu drijft er in elk geval geen grote olie vlek door de haven.

Bij nadere controle blijkt in de dieseltank ontluchting een wespennest te zitten die de boel daar verstopt heeft, wat een feestje. Ik had op de werf in Faro wel wespen bij een andere ontluchting gezien en die daar weg gejaagd maar bij deze ontluchting had ik niets gezien.  Hij zit vol met naar het lijkt geel stuifmeel.

Verder hebben we heerlijk rond gewandeld en gehangen in Nazaré. Lekker op een terrasje gezeten mensen gekeken en bekeken worden. Een ijsje gehaald en ook nog een zakje patat gescoord helemaal top. Terug op de boot daar nog even een douche gepakt. Tekst op de laptop bijgewerkt en dan is de dag ook weer voorbij,

10 aug. We gaan weer verder. Doel is Figuera da Foz een tussenstop, het plaatsje vinden we niet zo bijzonder maar de haven is goed. Kunnen we hier rustig slapen en morgen verder. De voorspelling is westen en later zuiden wind dat zou toch geweldig zijn, we gaan het zien morgen.

Met het eerste licht vertrokken. Om half zeven blaast er in de haven een zuiden windje. We kunnen het haast niet geloven. Zou het dan echt zo zijn? We varen om de kaap heen en de wind begint al verdacht tegen te staan, dit voelt niet goed. Het is niet anders we moeten het er mee doen. Wanneer we al over de helft van de rit zijn, draait de wind iets westelijker en kunnen we motor zeilend verder. Zo varen we de hele weg naar Lexoes en komen daar eind van de middag aan.  Er is zowaar plek en we betalen voor 1 nacht, morgen verder.

Niks morgen verder als we op willen staan blaast er een stevige noordenwind, dat gaan we niet doen terug in bed. We wachten nog wel even na al die dagen van motoren. De wind neemt over twee dagen weer af hebben we gezien en ze voorspellen zelfs zuiden wind.

Dus nu twee dagen vrij om leuke dingen te doen maar ja corona!!! Porto is een drukke toeristische stad. Het voelt niet goed om er te gaan rondlopen of naar een Fado avond te gaan, wel erg spijtig. We moeten maar teren op de herinnering van vorig jaar. Verder maar weer klussen aan de boot de WC pompt lekt. Het betreft een nieuwe pomp. Vorig jaar gekocht had maar toen ik hem plaatste bleek hij te lekken. Terug gestuurd naar de leverancier en die stuurde per omgaande een nieuwe pomp. Alleen kwam die te laat aan. Intussen oude weer opgeknapt, de nieuwe plaats ik later wel, dacht ik toen.

Dat heb ik dus vorig najaar op de werf in Lagos gedaan. Ik heb hem toen wel geplaatst en kon ik hem toen niet proberen, dat deden toen we in juli weer het water in gingen. En wat blijkt: een water ballet! Ook in deze pomp zitten scheuren, had er niet op gelet bij het monteren. Dus ook deze pomp lekt!  Uiteindelijk een aantal keren uit elkaar gehaald en dan krijgen we hem dicht met gebruik van kit. Dat ging een maand goed en nu weer lekkage. Dus weer een shit klusje erbij. De pomp weer uit elkaar en de boel schoonmaken en kitten. En nu maar hopen dat het opgelost is.

Het lijkt goed. De pomp doet het weer zonder lekken. Gelukkig maar want dat is vervelend. Morgen kunnen we verder de noorden wind is weg. Er is zelfs zuiden wind voorspeld, we gaan het zien morgen. Helaas trekt het vanavond dicht van de mist. Dat is balen, weer een dag in de mist varen.

We hebben geluk de mist is verdwenen en de wind zit ook nog zuid! Dit wordt een feestje, alleen de wind blijft te zwak toch maar weer op de motor verder later ook nog een stuk gezeild. Het is een rustige tocht naar Baiona.  We komen er ’s avonds aan om 18.30 uur.  Het anker er in en we liggen nu in Spanje.

We hadden Giel van catamaran Skik al eerder gebeld, opdat hij de beloofde kip in zijn cobb cooker zou maken om dan samen te eten. Het is een heerlijk weerzien met Giel. We hebben een gezellige avond en elkaar veel te vertellen. We besluiten morgen samen op te varen naar Ria de Arosa en daar te ankeren bij het plaatsje A Proba do Caraminal. Dit is een goed beschermd liggende ankerplaats, want er wordt slecht weer verwacht.

De komende dagen worden dagen van wachten op beter weer. We zouden nog naar Ria de Muros kunnen, maar daar moet je dan de haven in, de ankerplaats is bij deze wind te onrustig. Het is dus beter om hier te wachten. Intussen doen we allerlei klusjes aan onze boot en aan de boot van Giel onder andere zijn generator repareren. Bij ons de toilet pomp gerepareerd, nu zat er een pal verkeerd. Ook de buitenboord kraan van het toilet blijft lekken daar moet wel wat aan gebeuren.  Ik probeer het met siliconen tape te dichten. Het blijft gedoe wachten en wat klussen. Naar de wal gaan is ook niet leuk, mond kapje ook op straat op en afstand houden.

En als we hier liggen krijgen we een telefoontje van de buurvrouw Annemiek dat haar man Rijn opgenomen is in het ziekenhuis. Een attack door vernauwing in de halsslagader. Hij moet er aan geopereerd worden, maar dat duurt even. Het ziekenhuis heeft geen tijd! Hoezo geen tijd hij is een tijdbom en moet eigenlijk zo snel mogelijk geopereerd worden.

Ondertussen liggen we al een week A Proba do Caraminal te wachten op beter weer, door het Corona gedoe met mondkapje op zijn we niet echt gelukkig hier.’ Ondertussen is ook de Bull hier dus zijn we weer “compleet”  We willen allemaal wel weer verder. Voorlopig denken we aan Finisterre en de dag er op naar Muxia.

Vandaag toch maar weer aan de gang om de buitenboord kraan te dichten. Met tape lukt het niet. Ik heb nog een reservekraan maar dan moet de oude er eerst af. Dat geeft water ballet, een spuitende standpijp. Gauw de oude er af, vinger erop, tape om de schroefdraad dat gaat natuurlijk even mis dus een fonteintje, gauw de duim er weer op, en dan de nieuwe kraan erop. Een spannend gedoe maar het is me gelukt. De kraan is weer dicht en hopelijk blijft het zo.

Nog even diesel halen en zorgen dat de tanks vol zijn, dan kunnen we voorlopig vooruit. En zo komen we de dagen wel door. Boodschappen halen in dit geval gaat Albertien met buurvrouw Ali op stap om weer voldoende vers voer te halen voor de komende dagen. En eventueel voor als wind het toelaat de golf van Biskaje over te steken richting Frankrijk.

Op weg naar Finisterre we moeten motoren geen wind, zo slingeren dan op een hoge zwel richting Finisterre. We gaan helemaal achterin de baai voor anker, de wind is zuid en zal later naar noord draaien dan moeten we daar gunstig liggen. Inderdaad hij draait in de avond naar het noorden en de zwel zakt er langzaam uit.

Zaterdag  22 aug. Ankerop om 7 uur en dan op weg naar Muxia. De wind is nog aan het uitslapen en het begint net licht te worden zodat we de visboeitjes kunnen zien liggen. En zo tuffen we de baai uit in de hoop dat er buiten niet te veel tegen wind staat. De voorspelling is noorden wind en dat is pal tegen. Als we een tijdje zo gevaren hebben, steek er toch een noordoosten windje op. Voor ons genoeg om te kunnen zeilen. Dat gaan we doen, motor uit en dan is het gelijk heerlijk rustig. Zo kunnen we door zeilen tot Muxia.

De andere boten gaan naar Camarinas, een anker plek aan de andere kant van de baai maar wij willen de jachthaven in om te tanken en kleren te wassen. Nog wat brood te kopen zodat we genoeg hebben voor de oversteek. Het ligt er heerlijk rustig in de haven, we wassen met onze mini wasmachine en centrifuge de kleren en hangen ze aan boord op te drogen. Nou dat drogen wil wel het waait hard en het is bloedheet hier. Zondag wasdag maar het moest nu even gebeuren.

De volgende dag varen ook wij naar Camarinas waar de andere boten liggen. Ik vraag aan de schipper van de Bull liggen jullie daar rustig? Ja we liggen hier prima en dus wij ankeren daar ook. Zo bij elkaar liggen voor zo een vissers haventje dat is altijd wel gezellig. Aan het eind van de middag nog even naar de kant om een biertje of wijntje te drinken en een tappa’s te eten. Foutje! Eten in Spanje kan niet voor negen uur ’s avonds en wij domme Nederlanders snappen dat niet. Dus het eten ging niet door maar de drankjes waren lekker. Later aan boord nog maar wat te eten gemaakt.

Albertien maakt bezwaar dat we voor het plaatsje liggen. Hier zijn veel vissers schepen en dat vaart maar heen en weer. Ik denk dat valt wel mee. De meesten liggen ’s avonds wel voor de kant. Nou dat hebben we geweten. Ze varen de hele nacht en vlak bij ons langs door. Bij de visafslag aan de kant rijden de hele nacht vorkheftrucks met een pieper als ze achteruit rijden en ook dat doen ze de hele nacht.

De volgende dag worden we gebroken wakker, maar we gaan vertrekken. We volgen al dagen de weerberichten en als nu niet vertrekken dan liggen we minstens nog een week in Spanje. Bovendien Spanje kleurt weer oranje wat corona betreft. We hebben besloten te vertrekken. Ze hebben drie dagen goed weer voorspeld maar dan moeten echt aan de overkant zijn dan, want komt een flinke depressie aan dus door varen.

Maar goed we vertrekken met de onderlinge afspraak om elke 4 uur even contact te hebben met elkaar via de marifoon. De voorspelling is dat er 15 knp. wind uit het zuidwesten staat voor de hele dag en die zal in de avond er uit zakken. Nou die voorspelling klopt aardig. We hebben die goede wind en kunnen de hele dag lekker zeilen en schieten goed op. Zo snel zelfs dat we in de loop van de nacht te ver bij de anderen vandaan zijn gelopen om nog contact te kunnen hebben. Zeezot is het lichtste schip van de drie en wij hebben maar weinig wind nodig om te kunnen zeilen en tempo te maken. Inderdaad neemt de wind in de avond af. We zetten de motor zachtjes bij en zo maken we al motorzeilend een goede voortgang tot in de loop van de volgende dag de wind er helemaal uit zakt.

Inmiddels is de zee wel behoorlijk ruw geworden door de depressie die verder op de oceaan ligt en hier veel zwel veroorzaakt. We wisten dat we de tweede dag moesten motoren omdat de wind dan totaal zou gaan liggen. Alleen de zee blijft heftiger door staan dan verwacht. We blijven op de motor varen tot de volgende nacht dan steek er een lekker windje op zoals was voorspeld 15 knopen en dat gebeurt ook. We zeilen heerlijk richting Brest alleen vijftig mijl voor de afslag naar Brest neemt de wind flink toe, maar goed te doen denken we nog een extra rif in het zeil dan gaat het wel. Al klinkt een weer bericht wat we via een vrachtvaarder krijgen minder positief. Er komt windkracht 8 aan.

Al snel neemt de wind inderdaad verder toe. Er moet nog een rif in zeil, het derde rif, en de genua half ingedraaid, het gaat hard. De wind wordt meer westelijk en dus schraler voor ons we moeten meer aan de wind en denken het kan nog wel, maar de twijfel slaat toe. We moeten nog zeven uur zo door varen met hoge zeeën die ook nog beginnen te breken, de toppen waaien er af. De weerberichten van BBC radio voorspellen windkracht acht wat er ook aardig op begint te lijken. Wat is verstandiger nu voor een andere koers te kiezen en af te vallen en met de wind mee buigen! Of door zetten met deze oncomfortabele koers met kans veel water over te krijgen, niet weten of we met de juiste getijde stroom bij Brest aan komen met alle eventuele gevolgen van dien. Plus last but not least nog een groot deel van de nacht door moeten varen in woest weer.

We besluiten voor de andere koers  en buigen af naar Audierne. Dat ligt wel aan lager wal, maar omdat dat het daar langzaam veel ondieper wordt hopen we dat de golven afnemen en ook verwachten we een beetje beschutting van het land te krijgen. Ook denken we dat de wind wat af zal nemen nu we verder weg raken van de kaap. We moeten nog zes uur zeilen en inderdaad de wind neemt af. We komen net voor donker aan bij Audierne en gaan voor anker achter een muur die hier in het water staat zodat we iets bescherming hebben tegen de zwel. Dat scheelt wel iets maar we liggen nog behoorlijk te rollen. Al voelt het dat we heel desondanks heel rustig liggen na de afgelopen dagen op zee.

Als we de volgende morgen wakker worden hebben ondanks het geschommel heerlijk geslapen. Nu moeten we nog wachten tot de middag dan kunnen we het haventje in varen, omdat er dan genoeg water op de drempel van de rivier staat om naar binnen te kunnen. Achteraf staat er veel meer water dan in de pilot staat.  We zijn hier al vaker geweest en vinden het een gezellig plaatsje. We blijven twee dagen liggen dan is de wind weer afgenomen tot aangenaam en kunnen we weer verder varen.

Maandag 31 aug. We vertrekken om zeven uur dan zijn we om negen uur bij Ras du Seine waar het slacktide is. Daarna krijgen we de stroom mee naar boven. We mikken nu L’aberidut om daar een stop te maken. Het gaat fantastisch we zeilen met de stroom mee door kanaal Du Four alleen de wind neemt af. We starten de motor en kunnen nog een hele tijd gebruik maken van de stroom en besluiten door  te varen ‘L Aber Wrach een bijzondere plek langs deze kust tussen alle rots gedoe.

Als we er aankomen licht de Bull er al voor anker, die waren gisteren hier al heen gevaren. Getij verschil hier 8 meter dus veel ketting er uit gooien. Het is nu hoog water dat wordt alleen maar lager, maar als het dan laag is ben ik blij dat Jaap tegen me gezegd heeft waar ik ankeren moest. Anders was ik in de oesterbedden droog gevallen. Wel een apart plekje hier en we liggen zalig rustig maar rondom rotsen die droogvallen we zijn blij met de elektronische kaarten hier.

Ja en dan moeten we toch weer verder. Er is wind voorspeld niet veel, maar wel tegen dus de motor aan in er tegen in torren tussen de rotsen door. Gelukkig hebben we de stroom wel mee maar het is wel 40 mijl dat wordt een lange saaie tocht naar Ile de Batz waar we willen ankeren. Als we er aan komen is de tegenwind al flink toe genomen en de zee onrustig. We varen naar de ankerplaats kijken hier even rond en zeggen tegen elkaar: hier gaan we vannacht niet liggen stuiteren. We varen door naar Roskoff, een paar mijl verder. We gaan daar de haven in en moeten ook diesel tanken door al het gemotor. Als we er liggen is het heerlijk rustig hier.

De volgende dag is er nog stevige wind. We blijven nog een dagje liggen en gaan er met de bus  naar het plaatsje Morlaix. Het is leuk om door het land te reizen, ook al is het met mondkapje op, om andere plaatsen te bezoeken want alleen maar water wordt ook saai. Morlaix is een leuke plaats met een mooi oud centrum. Roskoff daar in tegen echt een toeristen plek waar iedereen naar ILe de Batz gaat om vakantie te vieren zoiets als Marken.

Morgen gaan we naar we naar Cherbourg. Een fikse tocht, want weer een nacht doorzeilen. We mogen niet bij de kanaal eilanden stoppen vanwege Corona zelfs geen getijde stop achter anker daar. Dus even flink door zeilen honderd veertig mijl. De eerste vijf en tachtig mijl gaan we hard, gemiddeld 8mijl per uur. We zeilen ruimwinds met een flinke stroom mee ook bij Guernsey net op tijd om in een neer om het eiland te varen. We gaan veel te hard we zijn om één uur ’s nachts Alderney voorbij en hadden gerekend daar om zes uur te zijn. We worden dan ook flink afgeremd. Het tij begint net tegen te lopen. Eerst kunnen we er nog tegen in zeilen, maar niet veel later liggen we stil en moet de motor ons redden om voortgang te maken. Nog vijf en dertig mijl te gaan, soms vier en halve knoop stroom tegen. We doen er dan ook maar liefst acht uur over om in Cherbourg te komenen is ook dat stuk is weer achter de rug.

Eén dag in Cherbourg is genoeg. We willen wel verder Bull en Skik liggen hier ook. We vertrekken samen om de Seinebaai over te steken wat ook weer een nacht doorvaren wordt. Het gaat ook nu fantastische goede wind bakstag en veel stroom mee. We gaan soms zelfs 12 knopen over de grond. Het is wel heftig zeilen maar we willen graag opschieten. Nou dat lukt goed tot dat we voor Bologne sur Mer komen dan gaat het tij hard tegen staan. We wisten het en overwegen nog even om een getijde stop daar te maken maar de haven is niet fijn. Het stinkt er en we komen er om vijf ’s morgens aan en willen dan om tien uur weer weg. We gaan door tegen het tij in en komen tegen de middag aan in Duinkerken waar we dan de lijntjes kunnen vast maken.

Zo nu schieten we goed op het is zondag en we gaan ’s middags nog even een wandeling over de boulevard maken daar een wijntje drinken. ’s Avonds nog een gezamenlijke maaltijd bij de Bull aan boord als afscheid van ons clubje, want we vallen hier uit elkaar. Wij gaan met de Bull nog een stop maken in Blankenberge daar gaan zij de volgende morgen verder naar Scheveningen en wij met het middag tij naar Vlissingen. De Skik gaat een dag later naar IJmuiden. Zo gaan we ieder verder onze eigen weg.

Als we de volgende dag vertrekken tegen 14.00 uur kunnen we met een beginnend tij richting Vlissingen varen. Helaas is de wind te zwak en moet de motor bij blijven staan anders schieten we niet op. Als we daar aankomen kunnen gelijk mee naar binnen schutten en ook kunnen we de laatste blauwe golf pakken. Nou ja blauwe golf zo blauw is hij ook weer niet. De bedoeling is dat de bruggen op elkaar aansluiten zodat je lekkere door kan varen. Dat lekker doorvaren is beslist niet geval eindeloos wachten bij de bruggen tot ze bedient worden. Maar we halen het Veerse meer net voor het donker wordt. Het laatste stuk toch nog in het donker gevaren en een plekje gevonden aan een steiger bij een recreatie plek.

Van morgen zo gauw het licht wordt de touwen los en weer op weg. Zeilen omhoog en een zacht windje blaast ons over het Veerse meer soms moet de motor er even bij als er te veel bosjes langs de kant staan die ons de wind uit de zeilen nemen. Maar verder goed kunnen zeilen dan krijgen we de Zandkreeksluis, de Krammersluis en de Volkeraksluis. Het gaat allemaal soepel en redelijk snel. En zo belanden we tegen de avond in Strijensas. Albertien zegt ik ben het zat voor vandaag, we blijven hier van nacht liggen.

Als we dan de smalle doorgang door varen en een plekje willen zoeken in de jachthaven maakt de motor en schroef een raar lawaai en begint te trillen. Ik zeg tegen Albertien er zit wat in de schroef. we moeten de boot afmeren aan een paar palen in de haven. Als we daar dan liggen denk ik dat maar het beste in haven overboord kan springen en de schroef bekijken duikbril op. En overboord het water is 18,5 graden, kan nog lijden. Ik duik onder water en vind een groot stuk tros in de schroef te dik om door te snijden dus er uit draaien moet wel een paar keer lucht happen. Dan lukt het ik krijg de tros er uit. Motor proberen lijkt allemaal goed dan als nog maar een plekje zoeken in de haven en ook dat lukt.

Daar nog even alles uitgeprobeerd het lijkt allemaal oké, misschien toch een beetje mazzel. ’s Avonds lekker uit eten geweest bij het lokale restaurant op de haven, wat uitstekend eten had. Dan naar bed. De volgende morgen de havenmeester de tros terug gebracht, en bedankt voor het kadootje dat vond hij zo sneu dat ik geen havengeld hoefde te betalen. Toch nog een pleister op de wond. Even later wij weer op weg.

Donderdag 10 sep. Helaas vergeten naar het naar tij te kijken. We hebben het tegen dus gaan niet erg hard maar we komen vooruit en moeten nog wel bij een aantal bruggen wachten. We komen uiteindelijk in Gouda om vier uur vast te liggen. De spoorbrug draait pas om half negen ‘s avonds en dat past ons niet. We zouden dan uit eten gaan met Jolanda en Sietse van de Dolfijn. Het is een gezellige avond met lekker eten en veel bijkletsen.

Voor de volgende dag hebben we gepland om de opening van zes uur te pakken. (Er zijn maar een paar keer per dag opening voor jachten. Alleen voor beroeps vaart draaien ze vaker en dan mogen de jachten ook mee door de brug.) Bij nader inzien is dat overbodig we kunnen ook wel de brug van half negen pakken. En als we al vast naar de brug varen om acht uur, ligt er een groot vrachtschip voor te wachten, en na overleg met de brugwachter mogen wij mee door de brug. Wanneer we op willen varen krijgen we te horen dat de spoorbrug defect is en dat duurt waarschijnlijk tot middernacht of zelfs tot maandagmorgen. Dat is balen, we moeten gewoon wachten. De brugwachter meldt nog wel dat er van alles aan gedaan wordt om de brug weer draaiend te krijgen. Hopelijk lukt dat.

We hebben toch nog geluk. Ze krijgen de brug weer draaiend en om half één een opening dat is fijn, er liggen inmiddels drie container schepen voor de brug te wachten en twee zeilschepen en ook nog een stel schepen aan de andere kant. De containerschepen varen naar Alphen aan de Rijn en wij kunnen mooi mee liften door hard met ze mee te varen en zo alle bruggen die vlot voor hun draaien mee te pakken. Toch nog een mazzeltje in Alphen blijven de container schepen liggen om te lossen en wij varen verder. Het gaat allemaal vlot tot we in Aalsmeer vastlopen omdat het wegverkeer spitsuur heeft, mogen wij niet verder moeten wachten tot zes uur dus twee uur rust.

Na zessen gaan we weer verder bij de Schiphol brug hier moeten we wachten tot acht uur en dan komt er een konvooi van twee sleepboten met een super jacht dat net van de werf komt die moet ook door Amsterdam vannacht, dat wordt nog wat. We varen eerst tot de sluis in het Nieuwe Meer daar meren we allemaal af en wachten tot 12 uur vannacht dan gaan de sluis en bruggen voor ons draaien.

Het is een hele optocht door Amsterdam de sleep met het superjacht en nog 4 jachten er achteraan. We hebben geluk, want door deze sleep draaien alle bruggen erg vlot en kunnen we lekker snel door Amsterdam. Om twee uur meren we af in de Sixhaven. We verbazen ons er ook nu weer over hoeveel volk er op de been is op dit tijdstip. Ook hoeveel mensen er naar dit transport komen kijken om middernacht.

De volgende dag eerst maar rustig wakker worden dan even lekker douchen en de haven betalen. Nou dat laatste lukt niet. De betaalautomaat is stuk en levert mij grote frustratie op, ik denk ik ga weg zonder te betalen. Onderweg naar de boot komen we de havenmeester tegen we leggen uit dat we willen betalen maar de machine niet werkt. Het is een zij en ze zegt wanneer ben je binnen gekomen nou vannacht twee uur en gaan nu weer weg. Nou dan wens jullie een fijne reis en tot ziens toch erg aardig van haar.

Wij gaan door naar de Oranje sluizen, waar we net een schutting na Bull doorheen gaan. We missen ze dus. Na de Schellingwoude brug de genua uitgerold en op weg naar Almerehaven om daar een nieuw anker en stootwillen voor de boot te kopen. Ook zullen dochters Ellen en Marleen aan boord komen eten en bij te kletsen. Het is een lekkere zeiltocht naar Almere en ook met de meiden erg gezellig. En natuurlijk het nieuwe anker gekocht. Eerst in de winkel gevraagd of het ik het mocht passen. Dat mocht bovendien krijg ik een steekwagen te leen om het 25 kilo zware anker naar de boot te brengen.

Het past en hangt nu voor op de boeg van Zeezot. De toekomst zal het leren hoe het anker bevalt ik ben benieuwd. Ellen blijft aan boord slapen en gaat morgen met ons mee naar Stavoren waar ze door haar man Terry weer op gehaald wordt. We hebben een top zeiltocht eerst naar Enkhuizen waar broer Bert ook ligt. Hij app‘t kom je even aan voor een bakje,  ja gaan we doen. Alleen duurt het schutten in de sluis erg lang zodat de koffie er bij in schiet. Helaas broer volgend keer maar weer. We varen door naar Stavoren waar we om 5 uur aankomen. Niet veel later komt Terry aan boord om Ellen op te halen nog even kletsen en dan gaan zij er weer van door.

Maandag;  we hebben geen haast, dus rustig opstaan, ontbijten en dan nog even naar de supermarkt om boodschappen te doen. En als we zitten te ontbijten krijgen we een app-je van Tom en Thea of we nog lang in Stavoren liggen, want dan fietsen ze even van Lemmer naar Stavoren om even bij te praten. Oke dan blijven we nog wel even liggen. Het tij voor Terschelling valt toch morgen vrij vroeg dus we hebben vandaag nog wel even de tijd. Ze komen tegen de middag langs kunnen gezellig bijkletsen over afgelopen tijd. En de toekomst plannen die voor hun al even vaag zijn als die voor ons. Ze hebben een schip opgeknapt om eventueel mee naar de Cariben te varen maar dat Corona gedoe ontneemt je de lust om te gaan reizen.

Als zij weer weg zijn varen wij naar Kornwerderzand gaan daar voor anker en zie tot mijn grote vreugde een paar Drascombe boten zeilen van oude bekenden. Ik roep ze toe om een biertje te komen drinken en dat doen ze later. Het is erg gezellig om bij te praten over de oude en nieuwe tijd met Drascombe’s, tegen half acht vertrekken hun naar een anker plek een eind verder op.

Dan is het dinsdag, we gaan terug naar Terschelling vroeg op om het tij niet te missen. Zes uur het is nog donker maar begint te schemeren een kopje thee, dan het anker er uit. Jaáá ons nieuwe anker het heeft ons vannacht goed op de plek gehouden, dus helemaal tevreden. We varen naar de sluis daar liggen al een stel jachten te wachten langzaam vult de sluis zich met jachten nog even wachten op een laatkomer. En dan het wad op! Altijd weer lekker om op het vertrouwde water te varen.

Helaas geen wind dus op de motor naar Terschelling. Het is een rustige tocht. We komen goed uit met het tij en krijgen het precies op tijd mee en komen vlot voor het Schuitengat. Daar loopt de stroom flink tegen dus moet de motor nog even hard werken. In de haven aangekomen is onze ligplaats vrij en kunnen we vlot afmeren. Dan komen ook de buren aanlopen voor een aanleg kopje koffie. Weer thuis na een lange wisselvallige rit. Terug uit de Algarve een tocht van zo’n 6 weken met wisselvallig weer maar we zijn weer thuis. Afgelegde afstand 1700 mijl. 

- Geneesmiddelen op recept moet worden op een manier die wordt viagra 100mg effect Seksuele Gezondheid speelt een zeer belangrijke rol in het bestaan viagra kopen arnhem Hoe Viagra helpt bij het handvat impotentie viagra kopen spanje Totally Safe Nog een andere factor die de symptomen triggers is angst. Zowel fysiek als psychisch viagra kopen spijkenisse Blue pil is niet goedgekeurd of gesuggereerd om te worden viagra online order In samenwerking met één van deze stappen zijn er verschillende medicijnen die kunnen worden genomen om viagra 150 mg Experts geloven dat de bescheiden toegestane bedrag voor over de toonbank te kopen wordt gebruikt om viagra 5 mg Ginkgo Biloba verbetert de bloedsomloop door het hele viagra bestellen österreich Het totale bedrag van elk element viagra 200mg kopen Sildenafil Citraat worden nu gebruikt voor de viagra 50 mg