juni 13th, 2017

Het zeilseizoen 2017

We hebben plannen gemaakt om dit jaar een rondje Groot Britanie te gaan varen samen met ons zusterschip Dolfijn van Sietse en Jolanda Sijperda.

De plannen zijn niet strak omlijnd dat heeft weinig zin. Het weer bepaald wat we wel en niet kunnen uithalen.

Eerst gaan beide schepen naar de werf voor het nodige onderhoud. Ook dat is nodig. Veel wordt na gekeken, gerepareerd en geschilderd.

En dan 31 mei start de trip. Wij vertrekken van uit Terschelling via Texel naar Lowestoft en de Dolfijn vanuit Koudekerk aan de Rijn via IJmuiden ook naar Lowestoft.

Na een mooie tocht over het wad meren we om 18 uur in Texel.

1 Juni.

Het is vijf uur in de morgen als we vertrekken. We willen het uitstromende tij niet missen dus touwen los en op weg. Er staat een lichte zuidoosten wind. Eerst een stuk op de motor om met het tij op tijd op zee te komen.

Het is een mooie tocht met soms de motor bij als de wind eruit zakt. Maar gelukkig kunnen we het grootste deel zeilen en komen 25 uur later in Lowesoft aan. Als we daar de haven in lopen en afmeren blijkt er een tocht te zijn georganiseerd door de Nederlandse vereniging van toerzeilers. Er komen vandaag 65 boten binnen en er is geen plaats voor ons.

Dus de touwtjes weer los en dan op weg naar Great Yarmouth. We ankeren eerst aangezien de rivier Yar erg hard naar buiten stroomt. Zo kan ik even bijslapen want dat is er onderweg grotendeels bij ingeshoten.

En als een aantal uren later het tij kentert kunnen met een beetje tij tegen, de rivier op.

Het is erg druk langs de oevers van de rivier door de werkschepen die hier liggen om de gas en olie boorplatforms te bevoorraden of om de vele windmolenparken, die hier als paddestoelen uit de grond lijken te schieten te bouwen en onderhouden.

Wij meren af naast de Dolfijn die hier gisteren al heen is gevaren. Het is nog vroeg in de morgen eerst maar een bakje koffie en bijkletsen. Daar spreken we af om ’s middags de trein pakken naar . Norwich, een stad waar nog gebouwen uit de 15e eeuw zijn te bezichtigen. Lijkt ons wel intressant Het betreft in hoofdzaak een aantal kerken, een oud stadsdeel en een kasteel. Vooral de grote kathedraal is indrukwekkend. Daarna terug naar de boot, nog even borrelen, eten en dan te kooi voor een boerennacht.

De volgende dag vertrekken we om 7.30 uur met als bestemming Wells next the Sea. Er staat een mooi westen windje. Niet te veel, dus mooi zeilen maar de als we een kaap om komen wordt het recht in de wind. We kruisen nog een paar uur en beseffen dan dat als we zo doorgaan we het tij om Wells aan te lopen missen. Dus motorzeilend op weg. Wanneer we in de buurt komen roept de havenmeester ons op om te vertellen dat de toegang te ondiep is voor ons. Met name voor de Dolfijn, want die heeft problemen met het midzwaard. Het wil niet goed omhoog en de angst is dat als het eenmaal wel omhoog schuift het misschien niet meer naar beneden wil. We besluiten op zee voor anker te gaan. We kruipen dicht tegen het strand aan om een beetje uit de deining te komen. Het wordt een onrustige nacht op zee.

s ‘Morgens om 4.30 uur anker op en op weg. Nu naar Grimsby tegen over Hull.

Het wordt een prachtige dag zeilen waarop we moeten reven en ontreven. Het is helemaal bezeild en om twee uur meren we af in de haven. We lopen nieuwsgierig de stad in om de boel te bekijken maar is niets te bekijken, want eerste pinksterdag is bijna alles dicht.

De komende 3 dagen liggen we hier verwaaid. De plaats is verpauperd met veel leegstand en door dat het pinksterweekend is, zijn bijna alle winkels dicht.

Dat valt dus tegen, te meer als we een auto willen huren om de omgeving te verkennen, is er bijna niet aan een huurauto te komen is. Als het na kilometers wandelen in de regen dan toch lijkt te lukken krijgen we te horen dat we hem voor 17.00uur moeten terug brengen of ’s morgens na 8 uur dat gaat hem niet worden want we willen de volgende dag ’s morgens om vijf vertrekken. En om de ramp compleet te maken hebben we slaapkamer raam niet goed dicht gedaan zodat als we naar bed willen gaan ontdekken dat het drijfnat is. Dat is balen gelukkig brand de kachel nog en kunnen we de matras en dekbed boven de kachel drogen zodat we toch droog kunnen slapen.

Donderdag 8 juni.

De wind is afgenomen en we kunnen weer verder zeilen. Nu willen we naar het stadje Scarborough. Dat is van ouds her een van de toeristen plaatsen van Engeland. De tocht er naar toe loopt voorspoedig. ’s Morgens om 5 uur vertrokken met een stevige zuidwesten wind komen we in de middag aan, om drie uur meren we af. Het bijzondere van deze haven is dat hij grotendeels droog valt.

Wij hebben gelukkig nu met springtij net genoeg water onder de boot, en blijven in een meter water drijven.

We gaan het stadje bezichtigen en maken plannen om morgen met de trein naar York te gaan om die historische plaats met z’n stadsmuur, kerken en oude gebouwen te bekijken. Bovendien is New York vernoemd naar deze plaats. Het was een mooie dag waarop we veel dingen bekeken hebben en ook veel gelopen. Later met de trein terug naar Scarbobough en ter afsluiting daar uit eten geweest bij een Thais restaurant, helemaal goed.

Vandaag willen we naar Whitby varen, dat is19 mijl zeilen. Deze dag start met regen en buiten is alles grijs en grauw. We kunnen pas tegen 15.00 uur weg vanwege het tij, misschien dat de regen dan voorbij is. Voorlopig zijn we nog Scarbourgh. We gaan de stad in voor boodschappen en kopen een. Rough guide over Groot Britannie en Ierland. Later scoren we bij vodafone een prepaid simcard voor de ipad kunnen we mail en weerinfo ophalen.

Als we terug aan boord zijn ontdekken we dat we het verkeerde boek meegenomen hebben. We dachten dat het een nieuwere versie was, maar dit ging alleen over Engeland, dus niet ook over Wales en Schotland, dus terug omruilen. Ook de vodafone card werkt niet. Ik terug; 45 min heuvel op en heuvel af flink doorstappen, boek geruild en bij vodafone veranderen ze de instellingingen in de ipad. Als ik weer terug aan boord ben en wil internetten, werkt het weer niet. Dus hop weer terug naar de winkel dat is balen.

Uiteindelijk gaat het allemaal goed en ben ik op net tijd terug om het juiste tij te pakken. Veel havens hier kan je alleen rond hoog water binnen varen. We gooien we los en zeilen alleen op de genua in recordtijd naar Whitby met stroom tegen en soms 8 knopen door het water. We lopen om 17.45 de haven binnen en meren af in een goed voorziene marina voor 29 pond per nacht, dat is te doen. Want hoewel Scarborough een grotere plaats is, was het sanitair abominabel zeker voor de 31,5 pond die we daar per nacht mosten betalen.

Zondag willen verder varen maar de stront waait van de dijken. Dat wordt nog een nachtje blijven denken we. Albertien ontdekt dat wassen hier niet duur is nl. 3 pond voor wassen en drogen. Hebben wij weer een schoon bed. Het drogen had wat voeten in de aarde. De filters waren erg vervuilt, daardoor droogde onze was slecht. Die van de Dolfijn werd na mijn ingrijpen wel goed droog.We gaan op onderzoek uit in Whitby. We wandelen door de binnenstad langs de kade’s en pakken de bus naar Robin Hoods bay. Daar gaat het verhaal dat de held hier een boot had liggen. Het is wel een gezellig dorp met een hoog Vollendams gehalte leuk om rond te struinen. Dan de bus weer terug en de oude ruines van de Abdij bezocht boven op een berg. En tot slot live muziek beluistert in een lokale bierbrouwerij met half a pint van hun bier. En dan is onze dag weer voorbij.

12 juni.

5.00 uur! de wekker loopt af. We willen weer verder richting Hartlepool of als het mee zit naar Newcastle. Om 5.30 uur kunnen we door de brug op weg. We zijn nog maar net op zee met twee reven in het grootzeil in en een half uitgedraaide genua of de wind blaast al weer met 25 kts. Het gaat al weer hard we zitten nog dicht onder de kust en krijgen te maken met valwinden vanaf de hoge kusten. De wind haalt uit naar dik boven de dertig knopen. Het wordt een ruig tochtje later als we in de buurt van Newcastle komen loopt de wind af en toe op tot 40 kts. Of te wel windkracht 8! De boot gaat erg scheef, ramt in de golven en we krijgen bakken water aan dek maar het loopt er gelukkig ook weer snel af. Het gaat er heftig aan toe, daar zijn we niet blij mee. Uiteindelijk komen we zonder schade aan in North Tyne en varen de rivier op naar Newcastle. Daar meren via een sluis af in de eerste de beste jachthaven.

Zo dat was me het tochtje wel! Nu eerst maar wat bijkomen met een bakje koffie aan boord bij de Dolfijn en later een kop soep.